حضور گروه موسیقی «چاهی» در فستیوال موسیقی فولکلور فرانسه

[ad_1]

گروه موسیقی مازیار چاهی

گروه موسیقی مازیار چاهی

گروه موسیقی «چاهی»، به سرپرستی «مازیار چاهی»، مرداد ماه سال جاری در فستیوال موسیقی فولکلور فرانسه، به اجرای کنسرت می پردازد.

گروه موسیقی «چاهی»، پس از پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز فستیوال های موسیقی فولکلور در دو سال گذشته در کشورهای اتریش و اسپانیا، در مرداد ماه امسال نیز با شرکت در فستیوال موسیقی فولکلور فرانسه به روند فعالیت های خود ادامه می دهد.

این گروه موسیقی پس از کسب مقام نخست در دو فستیوال پیشین، این بار به دعوت فستیوال موسیقی فولکلور فرانسه در شهر پاریس به اجرا خواهد پرداخت. ناگفته نماند قطعاتی که در گروه موسیقی چاهی نواخته می شوند، کوبه ای بوده و براساس معرفی و نشان دادن ظرفیت های سازهای کوبه ای ایرانی با محوریت دف، ساخته و پرداخته می شوند که در فستیوال پیش رو، از ساز ایرانی بربط نیز کمک گرفته شده است. همچنین، قطعات اغلب با الهام از داستان ها و اسطوره های ایرانی ساخته می شوند.

اعضا و هنرمندان این مجموعه موسیقایی شناخته شده، در فستیوال موسیقی فولکلور پاریس را مازیار چاهی (سرپرست، آهنگساز و نوازنده دف)، پویا واعظی (نوازنده عود)، مهدی رجب زاده، محمدرضا غفاری و امیر جلیل زاده (نوازندگان دف) تشکیل می دهند، همچنین «رضا موسوی» به عنوان طراح و کارگردان هنری، گروه موسیقی «چاهی» را همراهی خواهد کرد.

شایان ذکر است که «مازیار چاهی» از سال ۱۳۸۵ گروهی تحت عنوان «چکامه» تأسیس کرده و پس از فعالیت های گسترده در طی این سال ها و تأسیس «کانون تخصصی موسیقی مازیار چاهی» در سال ۱۳۸۹ نام خود را به گروه موسیقی «مازیار چاهی» تغییر داده و فعالیت حرفه ای خود را در پیش گرفت. اسکلت اصلی این گروه از همان ابتدای شروع فعالیت بر اساس سازهای کوبه ای نهاده شده و اکثر قطعات آن کوبه ای می باشد.

منبع: سایت خبری و تحلیلی موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir

[ad_2]

لینک منبع

موسیقی کارتون‌های ماندگار آلبوم می‌شود

[ad_1]

نوازنده موسیقی با اشاره به تازه ترین فعالیت هایش ضمن اعلام انتشار یک آلبوم از موسیقی کارتون های ماندگار دهه شصت از انتشار آثار همایون خرم و فضل الله توکل با تنظیمی جدید خبر داد.

بابک شهرکی نوازنده و آهنگساز موسیقی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تازه ترین فعالیت های خود بیان کرد: طی ماه های گذشته عمده تمرکزم را علاوه بر تدریس روی ضبط، تولید و انتشار چندین آلبوم مختلف معطوف کرده ام که هر کدام دارای تنوع ویژه ای هستند و می توانند مورد توجه دوستداران موسیقی قرار بگیرند. اولین آلبوم مربوط به یک اثر بی کلام با عنوان «کلاژ» است. در این آلبوم فیروز ویسانلو نوازنده گیتار و بنده به عنوان نوازنده ویولن حضور دارم. این آلبوم برگرفته از موسیقی نواحی مختلف ایران بوده که با تنظیم جدید و بر اساس ۲ ساز گیتار و ویولن ساخته شده است. البته با توجه به اینکه چندی پیش آلبوم دیگری با عنوان «کلاژ» در بازار موسیقی منتشر شده بنابراین ما باید نام دیگری را برای اثر انتخاب کنیم که به زودی در این مورد اطلاع رسانی می شود.

وی ادامه داد: مجموعه دیگری که فکر می کنم می تواند مورد توجه دوستداران موسیقی قرار بگیرد آلبومی با نام «زنگ خاطره» است که ورودی موسیقایی به تیتراژهای کارتون های دهه ۶۰ است که بر اساس تک نوازی ویولن طراحی شده است و در برخی از موارد نیز با توجه به ساختاری که برای آن در نظر گرفته ایم صدای ارکستر سمفونیک نیز به گوش مخاطب می رسد. این آلبوم علاوه بر اینکه می تواند فضایی را برای دسترسی علاقه مندان به نت های این آثار فراهم کند به طور حتم برای مخاطبان دهه شصتی نیز جذاب خواهد بود.

این نوازنده ویولن بیان کرد: یکی دیگر از آثاری که در این سال ها نسبت به انتشار آن به طور مستمر تمرکز زیادی دارم آلبوم بدون کلام «گلهای خرم» است که خوشبختانه بعد از انتشار مجموعه شماره یک با استقبال بسیار خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد و من با توجه به همین واکنش مثبتی که از فضا دریافت کردم تصمیم گرفتم مجموعه شماره دو «گلهای خرم» را نیز منتشر کنم. این در حالی است که خانواده زنده یاد همایون خرم نیز در جلساتی که با هم داشتیم به این نکته تاکید داشتند که شماره های ۲ و ۳ مجموعه نیز باید حتما در مرحله انتشار قرار گیرد. به هر ترتیب آلبوم «گلهای خرم ۲» مجموعه آثاری از زنده یاد همایون خرم است که قبلا خوانده شده که من آنها را بازسازی کرده و در قالب یک آلبوم برای مخاطبان منتشر خواهم کرد.

شهرکی در بخش دیگری از صحبت های خود به انتشار چند آلبوم با کلام با همراهی تعدادی از خوانندگان مستعد موسیقی کشورمان اشاره کرد و گفت: اولین آلبومی که در حوزه موسیقی با کلام برای تولید آن اقدام کردیم اثری با ترانه سرایی علی ربانی فر و خوانندگی علیرضا فریدون پور از خوانندگان خوش صدای موسیقی کشورمان است که در زمان حیات استاد محمدرضا لطفی با این هنرمند مطرح همکاری های مستمری داشت. آلبوم با کلام دیگر که اشعار آن نیز از علی ربانی فر است به خوانندگی شهریار بلوچستانی روانه بازار موسیقی خواهد شد. این در حالی است که اثر دیگری با صدای مسعود کهریزی و هم نوازی ویولن، پیانو و تمبک کار جدیدی است که به زودی در دسترس مخاطبان قرار می گیرد.

این آهنگساز اظهار کرد: من هیچ گاه در زندگی هنری ام بر این باور نبوده و نیستم که استاد همایون خرم دیگر در میان ما نیست. او برای من استادی است که همواره حضورش را در زندگی حس می کنم. بنابراین همواره دوست دارم از آثارش بهره منده شده و کارهای جدیدی را تولید کنم. به همین جهت به زودی آلبوم های جدیدی برگرفته از آثار استاد خرم با حضور خواننده های جدید منتشر می شود که در وقت مقتضی درباره آن اطلاع رسانی های لازم انجام خواهد شد. در کنار اینها ۲ آلبوم دیگر از آثار استاد فضل الله توکل نیز به خوانندگی مسیح مریمی و فرهاد عزیزی نیز در مرحله صدور مجوز قرار دارد که پس از این مرحله نسبت به انتشار آن اقدام می شود. یک آلبوم دیگر نیز برگرفته از آثار جهانبخش پازوکی، حبیب الله بدیعی و فضل الله توکل با صدای مهرداد پیکرزاده در دست انتشار است که امیدوارم مورد استقبال مخاطبان قرار گیرد.

شهرکی در پایان صحبت های خود گفت: برنامه ریزی هایی برای برگزاری چند کنسرت انجام گرفته که فکر می کنم در نوع خودش منحصر به فرد است اما با توجه به اینکه هیچ چیزی قطعی نیست هنوز نمی توانم درباره آن اطلاع رسانی کنم. البته لازم است در اینجا به کنسرت اخیر کاوه یغمایی اشاره کنم که امیدوارم شاهد تکرار آن باشیم. به هر ترتیب من در این کنسرت به عنوان نوازنده حضور داشتم که برایم تجربه بسیار خوبی بود.

[ad_2]

لینک منبع

سعید فرج‌پوری: «بداهه‌نوازی» بخش مهمی از موسیقی مشرق‌زمین است

[ad_1]

«سعید فرج‌پوری» آهنگساز و نوازنده‌ی برجسته‌ی کمانچه بعد از برگزاری مسترکلاس‌های خود در شیراز، امروز در این شهرستان با «پژمان حدادی» به دونوازی کمانچه و تنبک خواهد پرداخت و در ادامه در روزهای دوم و سوم شهریور ماه در شهرکرد علاوه بر برگزاری مستر کلاس، بار دیگر به اجرای کنسرت دونوازی با این نوازنده‌ِ نامی سازهای کوبه‌ای می‌پردازد.

این دو هنرمند پیش از این آذرماه سال گذشته در فرهنگسرای ارسباران دونوازی کمانچه و تنبک برگزار کرده بودند. این در حالی است که «حدادی» و «فرج‌پوری» سال‌ها است که در کنار یکدیگر در گروه موسیقی دستان کنسرت‌های متعددی را برگزار کرده‌اند و حالا می‌توان این کنسرت را فعالیت دیگری از این دو هنرمند دانست.

فرج‌پوری و حدادی در این برنامه قطعاتی بداهه از دونوازی و تنبک را به اجرا درخواهند آورد. این برای اولین بار است که این دو هنرمند با یکدیگر دونوازی می‌کنند، اگرچه «سعید فرج‌پوری» برای بارهای متعدد همراه با تنبک، قطعات دونوازی داشته که از جملهٔ آن می‌توان به همنوازی‌اش همراه با «هامین هنری» اشاره کرد. «پژمان حدادی» نیز با نوازندگان متعدد کمانچه از جمله «کیهان کلهر» به اجرای برنامه پرداخته بود.

این نوازنده‌ی برجسته‌ی کمانچه درباره‌ی برنامه‌های همراه با حدادی چنین توضیح داده است: «این اجرا به صورت دونوازی و بر اساس بداهه است و به مدت یک ساعت در مقام‌های مختلف به اجرای برنامه خواهیم پرداخت. همواره در بداهه‌نوازی‌هایم اصرار دارم تا بخشی از کار نامشخص باشد و با نوازنده و همچنین حسی که صحنه به ما می‌دهد، «آن» ی خلق کنیم که معمولا تنها در برنامه‌های بداهه امکان رخ دادنش وجود دارد. من همیشه بر این اعتقادم که اگر در آنچه قرار است به صورت بداهه نواخته شود؛ همه چیز از قبل مشخص باشد، بخش مهمی از خلاقیت از بین می‌رود.»

او می‌گوید که «بداهه‌نوازی» بخش مهمی از موسیقی مشرق زمین است: «اصولاً در موسیقی شرق، خلاقیت در لحظه و بداهه‌نوازی جایگاه ویژه‌ای دارد و به خصوص در تک‌نوازی‌ است که این خلاقیت‌ها نمود پیدا می‌کند. اما در این میان باید نکته‌ای را در نظر داشت، اگر قرار است من به عنوان یک نوازندهٔ کمانچه همراه با آقای «حدادی» به عنوان نوازندهٔ تمبک، برای یک ساعت بداهه‌نوازی داشته باشیم، به این معنا نیست که در هر لحظه‌ای باید خلق صورت بگیرد. ما براساس الگوهایی که در موسیقی خودمان داریم، می‌توانیم بداهه‌نوازی کنیم. برای مثال اگر قرار باشد در دستگاه‌های چون سه‌گاه، ابوعطا یا دشتی بداهه‌نوازی کنید، باید بر اساس درون‌مایه‌ای که در همین دستگاه‌ها وجود دارد، جمله‌پردازی یا ذوق‌ورزی کنید و الگوهایی که در آن وجود دارد را بسط دهید. در واقع نوازنده‌ای در بداهه‌نوازی موفق است که بتواند یک موتیف را که در ذهنش وجود دارد به شکل‌های گوناگون گسترش دهد.»

[ad_2]

لینک منبع

کنسرت تازه «سعید شهروز» برگزار می‌شود

[ad_1]

سعید شهروز

سعید شهروز

کنسرت تازه «سعید شهروز» که چندی پیش خبر از برگزاری آن در تاریخ ۲۳ تیر ماه منتشر شده بود، با تغییر در تاریخ کنسرت، اواخر تیر ماه ۱۳۹۶ در مجموعه «کاخ نیاوران» به اجرا در می آید.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، در پی بارش شدید و بی سابقه روز جمعه ۲۳ تیرماه که منجر به معلق ماندن اجرای سعید شهروز شده بود، تاریخ بعدی کنسرت این خواننده سرشناس موسیقی پاپ مشخص شده و قرار است ۳۰ تیرماه سال جاری، در «حیاط هنر مجموعه کاخ نیاوران» به دیدار هواداران و مخاطبین خود برود. شهروز در کنسرت پیش رویش، رپرتواری از قطعات خاطره‌انگیز و آثار آلبوم «۷۹» را با همراهی گروهش تقدیم مخاطبان خواهد کرد.

«سعید شهروز»، پس از لغو کنسرتش اعلام کرده که تمامی کسانی که بلیت این کنسرت را تهیه کرده اند می توانند با در دست داشتن همان بلیت، در این برنامه هم حضور پیدا کنند.

شایان ذکر است برای کنسرت مجموعه کاخ نیاوران «سعید شهروز»، هنوز تهیه بلیت امکان پذیر است و علاقمندانی که مایل به حضور در این اجرا هستند می توانند با مراجعه به سایت www.iranconcert.com نسبت به خرید بلیت اقدام نمایند.

[ad_2]

لینک منبع

کم توجهی به بداهه پردازی یکی از نقاط ضعف موسیقی ما است

[ad_1]

مجید اخشابی خواننده موسیقی پاپ در برنامه «چشم شب روشن» عنوان کرد که کم توجهی به بداهه پردازی یکی از نقاط ضعف موسیقی ما است.

رضا مهدوی کارشناس مجری بخش موسیقی «چشم شب روشن» شامگاه سه شنبه ۲۶ تیرماه میزبان مجید اخشابی خواننده موسیقی پاپ بود.

اخشابی در بخشی از این گفتگو درباره جایگاه موسیقی بیان کرد: همواره فکر می کنم موسیقی قدرت بیشتری از این دارد که فقط آن را می شنویم. موسیقی همزمان می تواند یادآور خاطره، تصویر، رایحه و تفکر باشد و این نقطه اعجاز موسیقی است که ما را به راحتی به زمان دیگری پرتاب می کند. شاید در بسیاری از هنرها چنین وسعتی وجود نداشته باشد.

وی که فعالیت حرفه ای خود را از سال ۷۰ آغاز کرده است، ادامه داد: هر موسیقی باید تصویری را در ذهن مخاطب ارایه کند و این ویژگی می تواند به موسیقی بُعد و ماندگاری ببخشد که در هر بازشنوایی آن اثر چیزی برای ارایه کردن داشته باشد.

این نوازنده سنتور که این ساز را بدون استاد آموخته، یادآور شد: در دوره های تخصصی موسیقی که من در دوره کارشناسی گذراندم، دانشگاه یک بازگشت محسوب می شد. اعتراض من به سیستم دانشگاهی این است که در آن قواعدی را می آموزند که مربوط به ۳۰۰ سال پیش است و کاربردی برای امروز ندارد. من مدام نگران بودم به این نوع نگاه و زیبایی شناسی عادت کنم.

اخشابی تصریح کرد: اکنون حرف های جدید به سختی در موسیقی پذیرفته می شود و بعد از دَه ها سال که بگذرد و بومی شود، دانشگاهیان آن را وارد مباحث درسی کنند. خدا را شکر می کنم که در دوره دکترا رشته تخصصی موسیقی در کشور ما نبود و من در رشته پژوهش هنر مشغول به تحصیل شدم.

این خواننده که با تیتراژ سریال «گمگشته» به شهرت رسید، بیان کرد: مطالعه این رشته به من کمک زیادی کرد و خدا را شکر استادان بسیاری دارم که از آنها یاد می گیرم.

وی درباره استفاده از عنصر بداهه در موسیقی کشور اظهار کرد: بداهه موضوع مغفولی در هنر موسیقی کشور است. حالاتی که یک نوازنده یا خواننده می تواند داشته باشد، بدون سابقه ذهنی به خلق و مکاشفه برسد و چیزی عرضه کند که خودش هم نشنیده و مخاطبان را با لحظات و ملودی هایی آشنا کند که برای هر ۲ زیبا باشد، نکته زیبایی است.

اخشابی در پایان این بخش از صحبت هایش اضافه کرد: کم توجهی به بداهه پردازی یکی از نقاط ضعف ما است که موجب شده سطح ملودی ها و آهنگسازی به افول برسد. این قدرت در هنرمندان ما به تدریج به واسطه برخی از امکاناتی که به وجود آمده و چیزهایی که هنرمند برای ترس از خطا به آن پناه برده به فراموشی سپرده شده است. چرا که هنرمند امروزی می خواهد همه چیز را در قالب های از پیش تعیین شده و بدون ریسک ارایه کند و این موضوع به نابودی قوه بداهه پردازی منجر شده است.

«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

[ad_2]

لینک منبع

برپایی نشست ماهانه هنرمندان موسیقی در فرهنگسرای ارسباران

[ad_1]

نشست ماهانه هنرمندان موسیقی ویژه جشنواره تابستان «فصل مهربانی» شنبه ۳۱ تیر در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود.

نشست ماهانه هنرمندان موسیقی ویژه جشنواره تابستان «فصل مهربانی» شنبه ۳۱ تیر با حضور هنرمندان و اهالی موسیقی در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود. در این نشست هلیا کریمی قطعه ای از آنا ماگدلینا باخ و کارمنیسیتا می‌نوازد.

تک نوازی سازهای سنتور یاسمن فیض آبادی، تنبور همایون کاکی، مقام ساروخانی، دونوازی تمبک مهرپاد زحمتکش و نیما حمزه، گروه نوازی هنرمندان گروه «شان» با هنرمندی محمدحسین تاجیک تار و آواز، مصطفی پور یوسف کمانچه، پرهام پاشا عود و آواز، ارسلان خواجه میری ساز کوبه ای و اجرای قطعاتی در آواز دشتی با هم نوازی حمیدرضا آفریده کمانچه، رضاعلی آبادی تنبور، حسین صالحی ساز کوبه ای برخی دیگر از اجراهای این نشست است.

اجرای زنده دو گروه موسیقی «هور» با هنرمندی علی حسین شفیع زاده آهنگساز و نوازنده سنتور، محمدحسین تاجیک نوازنده تار، ارسلان خواجه میری نوازنده سازکوبه ای، مجتبی محمدی نیا خواننده و گروه موسیقی «پوپک» با هنرمندی مهدی نیرومند خواننده، حسن دمان نوازنده ویولن، مهدی صابرخطیبی نوازنده ویولن، سعید عبادوز نوازنده ویولا، امین جوادی نوازنده تنبک، احسان کامرانی نوازنده تار، علیرضا دانش سلیمانی نوازنده دایره زنگی، امین واحد نوازنده سنتور و سرپرست گروه و آواز دشتی برنامه های دیگر این نشست موسیقی هستند.

آلبوم ها و تازه های نشر موسیقی نیز به عنوان برنامه پایانی نشست معرفی می شوند.

[ad_2]

لینک منبع

معرفی بوق های شاخی بوشهر در تازه ترین کنسرت گروه «لیان»

[ad_1]

تازه ترین کنسرت گروه موسیقی «لیان» به سرپرستی محسن شریفیان روز جمعه ۱۳ مردادماه با معرفی بوق های شاخی بوشهر در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی تهران برگزار می شود.

گروه موسیقی «لیان» در حالی ساعت ۲۲ شامگاه ۱۳ مردادماه در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی تهران جدیدترین اجرای خود را روی صحنه می برد که معرفی بخش دیگری از موسیقی بوشهر از جمله برنامه های ویژه اعضای این گروه در اجرای پیش رو است.

محسن شریفیان سرپرست «لیان» درباره برنامه ریزی ها برای این کنسرت و ویژگی های این برنامه در مقایسه با سایر اجراهای این روزها گفت: از موضوعات اصلی که در کنسرت ۱۳ مردادماه قرار است که به آن بپردازیم، معرفی بوق های شاخی و تاثیر آنها در موسیقی بوشهر است. بوق ها در موسیقی ایران کاربرد زیادی داشته و دارند ولی در مقاطعی از تاریخ معاصر به انحصار مذهب و آئین های مذهبی درآمده اند و آن نقش مهم در موسیقی بومی و نواحی ایران را از دست داده اند. سه نمونه بوق در بوشهر از قدیم تاکنون بوده که استفاده های مختلفی در موسیقی بوشهر از آنها می شود. بوق هلال شکل، بوق مارپیچی شکل و بوق حلزونی. سازهایی که از پیشینه ای قدیمی در موسیقی بوشهر برخوردارند و بوق مارپیچی یادگار مهاجرت آفریقایی ها به بوشهر است.

وی افزود: در این کنسرت در کنار ارائه ای پر انرژی از موسیقی بوشهر، همه سعی ما بر این است که فرهنگ و آداب محلی بوشهر را نیز به تصویر بکشیم و تاکید من در این اجرا روی موسیقی های همگانی است. موسیقی هایی که همه مردم در آنها شریک اند و همخوانی می کنند. کنداکتور کنسرت ما نسبت به اجراهایی که در تالار وحدت برگزار می شود فرق خواهد کرد و دستخوش تغییراتی خواهد شد. تغییراتی در سازها و نوازنده ها خواهیم داشت چون ناچاریم با مردم در حوزه های مختلف موسیقی گفتگو کنیم.  من هرگز سعی نکرده ام که صرفا یک موزیسین سنتی باشم. هرگاه در هر دوره ای هرچیزی را که صلاح بدانم به موسیقی ام اضافه می کنم و معتقدم که بایستی ریسک کرد تا موفقیت لمس شود.

شریفیان درباره کم کار بودن گروه «لیان» و عدم انتشار آثار و آلبوم جدید نیز گفت: لیان کار جدید و آثار تازه زیادی دارد. ولی با توجه به شرایط و هزینه های بالای ضبط و انتشار آثار، تولید آلبوم هرگز برای ما مقرون به صرفه نیست. ما در هر کنسرت مان آثار جدید زیادی را اجرا می کنیم. ولی ضبط و انتشار آنها هزینه بالایی را می طلبد و بازار نشر آلبوم به دلیل شرایط خاص موسیقی در کشور، اصلا شرایط خوبی ندارد. ولی قطعا به زودی در این باره تصمیماتی را اتخاذ خواهیم کرد تا آثار جدیدمان نیز خیلی زود روانه بازار موسیقی کشور شوند.

سرپرست لیان افزود: کنسرتهای گروه «لیان» همیشه سرشار از خلاقیت و غافلگیری بوده و این بار هم مستثنی نیست و قطعا اتفاقات و برنامه ریزی های زیادی برای این برنامه داریم.

کنسرت ۱۳ مردادماه گروه «لیان» به همت موسسه «کامیاب بهاران» و به تهیه کنندگی علی حق شناس برگزار می شود.

[ad_2]

لینک منبع

حمید متبسم: این موسیقی، نوعی مبارزه‌طلبی برای آهنگساز و مخاطب است

[ad_1]

سما بابایی: «خسرو و شیرین» ماجرای عشق و دلدادگی و ماجراهای دو شاهزاده‏‌ی کهن است؛ عشقی بی‌پایان. «حمید متبسم» آهنگساز و نوازنده‌ برجسته‌ی تار و سه‌تار، این روزها در ایران است و مشغول تمرین برای روی صحنه‌بردنِ این عاشقانه‌ی زیبا در قالب کنسرتی با عنوان «تار و پود». او موسیقی این اثر را برای ۷۰ دقیقه‌ی منسجم نوشته و قرار است آن را با همراهی وحید تاج (خواننده)، سمیرا گلباز (سه تار)، بهار مدیری (قیچک آلتو)، ارسلان علیزاده (بربت) و بهنام معصومی (سازهای کوبه‌ای) ششم مردادماه در حیاط کاخ نیاوران روی صحنه ببرد. به قول فرشاد توکلی: «آغاز و پایان تاروپود، ستایش عشق است به‌عنوان کانون و اساس هستی؛ گوهری که به گفته‏‌ی نظامی تنها با اندیشه‏‌ی عمیق می‏‌توان به اهمیتش پی بُرد.»

به بهانه این کنسرت، یک روز سر تمرین گروه حاضر شدیم و با حمید متبسم و وحید تاج درباره این پروژه هم‌کلام شدیم.

  • شما بار دیگر در تجربه آهنگسازی خود از شعری بهره برده‌اید که نوعی روایت داستانی را بیان می‌کند. آهنگسازی روی چنین اشعاری برای آهنگساز و خواننده یک چالش جدی به حساب می‌آید؛ با این اوصاف اصرار شما به این کار چیست؟ چه ترتیبی اتخاذ کرده‌اید که در ۷۰ دقیقه زمان اجرا، احساس مخاطب با شما همراه بماند؟

متبسم: همان‌طور که اشاره کردید من از گذشته‌های بسیار دور علاقه‌مند به فعالیت در این بخش بودم و حتی در اولین آثارم در جوانی که تجربه‌ی بزرگی پشت آن نیست، مثل «بامداد» و «بوی نوروز»، تلاش کردم ترکیبی در آن رخ دهد که داستانی را از ابتدا تا انتها بیان کند. من همواره به موسیقی تصویری علاقه داشتم و در این میان داستان‌هایی که در فرهنگ و زبان فارسی است، این امکان را برایم به وجود می‌آورد. ما داستان‌های بسیار زیبایی داریم که همگی به گذشته‌های بسیار دور برمی‌گردد و به زیبایی نوشته شده‌اند؛ اما این پیوستگی و طولانی بودن قطعه، حوصله و فرصتی می‌خواهد که انسان امروز آن را کمتر دارد. در دنیای امروز همه‌چیز بسته‌بندی شده و خلاصه ارائه می‌شود.

  • «تار و پود» چند درصد از منظومه‌ی خسرو و شیرین را در برگرفته است؟

اگر قرار بود ما این منظومه را به شکل کامل اجرا کنیم، باید چندین روز اجرا را از سر می‌گذراندیم. دکلمه‌ی این اشعار هم زمان زیادی می‌برد؛ به همین خاطر انتخاب اشعار پروسه‌ای بسیار مهم و طولانی در این میان بود و من یک داستان جدید ایجاد کردم. «خسرو و شیرین» زمانی خلق شده که بشر هنوز به سرعت و بی‌حوصلگی کنونی نرسیده بود.

  • با این وجود انتخاب آن برای انجام یک پروژه‌ی موسیقایی عجیب نیست؟

شنونده باید برای شنیدن این موسیقی تربیت شود. ما با این معضل روبه‌رو هستیم که شناخت مخاطبان از انواع موسیقی کم است و عادت به شنیدن موسیقی مرسوم نیست. در یک کنسرت، شنونده‌ها در سکوت کامل از ابتدا تا انتهای کنسرت با آرامش به موسیقی گوش می‌کنند، اما معمولاً در منزلشان این اتفاق کمتر رخ می‌دهد. همین مسأله باعث می‌شود شنونده این عادت را نداشته باشد که قطعات طولانی را گوش کند یا متون طولانی را بخواند. شما در همین فضای مجازی، مشاهده می‌کنید که یک عکس چه‌تعداد طرفدار پیدا می‌کند و یک متن -هر اندازه هم که در آن مطلب مهمی گفته شده باشد- چه تعداد. با این شرایط، این موسیقی یک نوع مبارزه‌طلبی برای آهنگساز و همچنین مخاطب ایجاد می‌کند. هم کار آهنگساز برای ساختن آن دشوار است و هم شنونده برای شنیدن.

  • چرا «نظامی» در موسیقی ایران تا این اندازه غریب است و این‌قدر تجربه‌های کمی در حوزه‌ی آهنگسازی روی آثار او صورت گرفته است؟

همین‌طور است؛ اما مگر فردوسی نیست؟ تمام شاعرانی که داستان‌های طولانی در اشعارشان بیان می‌کنند، در موسیقی ما کمتر استفاده شده است. شعر شاعران معنوی‌پرداز مثل حافظ، مولانا و سعدی به گونه‌ای است که تمام مفاهیم همیشه در یک بیت خلاصه است. یعنی اگر شما از یک غزل، چهاربیت را حذف کنید، هیچ اتفاقی نمی‌افتد؛ چون شما در هر بیت به صورت مستقل مفهوم خودش را پیدا می‌کنید، وقتی برای مثال می‌خوانید: «خواهم شدن به بستان چون غنچه با دل تنگ، وان جا به نیک نامی پیراهنی دریدن» آنقدر این بیت کامل است که دیگر نه منتظر قبل آن هستید و نه بعدش؛ ولی وقتی شعر فردوسی را می‌خوانید، تمام ابیات به هم وابسته است و کسی که می‌خواهد روی آن کار کند، باید چکیده‌اش را ارایه دهد.

  • پیش از «سیمرغ» هم آثاری بر اساس شاهنامه ساخته شده بود؛ مثل «رستم و سهراب» لوریس چکناواریان یا اثر استاد حسین دهلوی؛ اما کمتر به شعر پرداخته شده بود. 

بله، البته اخیراً شنیده‌ام که کسانی می‌گویند ما اولین بار است که روی شاهنامه کار می‌کنیم. اصولاً در جامعه‌ی ما هستند کسانی که مایلند در همه چیز اول باشند و این گونه برای آثارشان تبلیغ می‌کنند. این روش، روش هنر فاخر نیست و روشی کوچه‌بازاری است. من نمی‌دانم به این دوستان چه باید گفت.

  • آقای تاج خواندن این روایت داستانی برای شما چطور بود؟

تاج: کار بیش از هر چیز کار شیرینی است و یک روند منطقی در آهنگسازی آن مشاهده می‌شود. گاهی شما با قطعه‌ای مواجه می‌شوید که باید مدت‌ها وقت بر سر تلفیق‌های آن یا ریتم بگذارید؛ این اثر اما هیچ مشکلی برای خواننده ایجاد نمی‌کند. «تار و پود» بسیار روان است و به نظرم مخاطب می‌تواند با آن ارتباط راحتی برقرار کند؛ اما اجرای آن برای یک خواننده، کار دشواری است. باید مدام چشم‌هایم به نت باشد و میزان‌ها را بشمارم. اگر یک نت را از دست بدهم، میزان‌ها، فواصل و ریتم را از دست خواهم داد. البته بر اثر تمرینات، تقریباً کار برای من جا افتاده و منتظر اجرا هستم تا از احساس تماشاگران بهره‌مند شوم.

  • به نظر می‌رسد که آقای متبسم، همواره ارزشی برابر با موسیقی برای ادبیات قائل است و برای همین سراغ متونی چون شاهنامه یا آثار نظامی گنجوی می‌رود؛ به نظر شما ضرورت این کار چیست؟ اصلاً موسیقی ما پذیرای این اشعار هست؟‌

تاج: از گذشته، شعر و موسیقی ما با یکدیگر عجین بوده‌اند. باید این نکته را نیز در نظر داشت که بسیاری از مردم به تنهایی شعر نمی‌خوانند؛ ممکن است اگر شما به آنها بگویید چند بیت از نظامی گنجوی بخوانید، اصلاً با آن آشنایی نداشته باشند؛ اما زمانی که آن بیت را در یک اثر موسیقایی می‌شنوند، راحت‌تر با آن ارتباط برقرار می‌‌کنند. این به خاطر ماهیت موسیقی است. هرچند خود شعر در ذات خودش یک موسیقی نهفته دارد. با این اوصاف انگار رازی در موسیقی است که روی هر کلامی که قرار می‌گیرد، مخاطب را مجذوب خودش می‌کند و می‌تواند راحت‌تر با آن ارتباط برقرار کند. من یادم است زمانی که محصل بودم و ناگزیر به حفظ کردن اشعاری بودم، آنهایی را انتخاب می‌کردم که اساتید آواز روی آن خوانده بودند؛ این کار را برای من بسیار راحت می‌کرد. در «تار و پود» این کار به خوبی شکل گرفته است. به نظرم ما از دو جهت باید با شعر برخورد کنیم، اینکه بر اساس حال و هوای اشعار (عاشقانه یا حماسی) چه ملودی‌ای روی آن گذاشته شود و اینکه فراز و فرود کلام چگونه در موسیقی تبلور پیدا کند. در این پروژه، خواندن این اشعار برای من بسیار آسان است و این به خاطر آهنگسازی است که آن را نوشته است.

  • این فراز و فرود کلام، همه از قبل نوشته شده یا شما به عنوان خواننده دخالتی در آن داشته‌اید؟‌

نه، همگی از پیش نوشته شده بود. آقای متبسم روی تک‌تک این ابیات تفکر کرده است. برخی ابیات را اگر بدون سکوت بخوانی یا مثلاً سکوتی در آن ایجاد کنی، معنا و مفهومش به طور کامل عوض می‌شود و این نیاز به فکر دارد که چگونه ساخته شود تا منظور صحیح کلام بیان شود. این چیدمان، نیازمند یک پروژه‌ی مهندسی‌شده و زمان‌بر است.

  • اصولاً نه به عنوان خواننده‌ی اثر که به عنوان یک مخاطب نظرتان درباره‌ی این منظومه چیست؟‌

این اثر تمام مفاهیم بشری را در خود نهفته دارد. ما تمام این‌ها را در زندگی امروزمان نیز احساس می‌کنیم. اجرای این کار از لحاظ خوانندگی و اجرا، تبحر و دانش هم می‌خواهد. باید زبان نظامی را شناخت. این روایت با بیان احساسات عاشقانه و ویژه‌‌ای همراه است.

  • چقدر زمان صرف آهنگسازی این اثر شده است؟‌

متبسم: ببینید تلفیق شعر و موسیقی اهمیت بسیار زیادی دارد؛ اما این‌که این تلفیق به شکلی رخ دهد که نشانه‌های زیبایی‌شناسانه نیز در آن لحاظ شود، ماجرای دیگری است. مهندسی کردن صرف بدون آن‌که آن اثر هنری شود، کافی نیست. اصلاً دیگر هنر نیست. این‌که پدیده‌ای تازه از ترکیب شعر و موسیقی ایجاد شود که از نظر زیبایی‌شناسی هنری نیز ارزش داشته باشد، آن‌وقت می‌تواند آهنگساز، نوازنده و خواننده و در عین حال مخاطب را بسیار تحت تاثیر قرار دهد. من به خاطر سال‌ها تجربه و نوشتن این آثار روایی، دستم تند شده است؛ اما گاهی یک بیت شعر چنان شما را درگیر خود می‌کند که نمی‌توانی جلو بروی و کار برای یک ماه تعطیل می‌شود. اشعار فارسی -مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل- با یک وزن شش/هشت ساده قابل اجرا است. در فرهنگ موسیقایی به آن «بحر طویل» می‌گویند و کسانی که اندکی ذوق آهنگسازی دارند با ساز خود این ملودی را می‌نوازند و شعر را بخوانند.  تمام خسرو و شیرین بر همین وزن نوشته شده. یا شاهنامه‌ی فردوسی «فعولن، فعلون، فعلون، فعل» است. این‌ها را می‌شود تا آخر رفت؛ منتها گاهی تراژدی‌ای که در معنای شعر وجود دارد، در موسیقی اتفاق نمی‌‌افتد و به همین خاطر است که مشاهده می‌کنیم که یک شعر پر از غم با یک ملودی شاد اجرا می‌شود. این مسأله را در موسیقی پاپ ایرانی بسیار مشاهده می‌کنیم. یا این‌که یک موضوع بسیار تکان‌دهنده با بی‌تفاوتی خوانده می‌شود. باید با استفاده از موسیقی در شعر یک انفجار تازه پیدا کند و حس، سرعت، کشش نت‌ها و تمپویی را در موسیقی به وجود آورید که با شعر هماهنگ باشد.

  • فرهاد در این اثر حضور ندارد؟

نه، رقابت و حسد در این اثر وجود ندارد. یک داستان کاملاً تازه است. اتفاقاتی در داستان خسرو و شیرین رخ می‌دهد که بسیار تلخ است. من آن تلخی‌ها را کنار گذاشتم و در این میان «عشق» در آن بسیار پررنگ شده است. چیزی که در اول خوانده می‌شود، در پایان هم با همان وزن خوانده می‌شود. «گر اندیشه کنی از راه بینش/ به عشق است ایستاده آفرینش». البته فرهاد داستان جدایی است که می‌شود به آن پرداخت. این اثر منبع گران‌قدری است که می‌تواند در اختیار آهنگسازان قرار گیرد؛ همان‌طور که در تجربه‌های مشابه در دنیا رخ می‌دهد. شما نگاه کنید تا کنون چند فیلم درباره‌ی زندگی «چایکوفسکی» ساخته شده و هر کس از زاویه‌ای به زندگی او نگاه کرده است. درباره‌ی موتسارت هم همین‌طور. اگر درباره‌ی «کمال‌الملک» هم فیلم دیگری ساخته شود، آن کارگردان از زاویه‌ای دیگر به ماجرا نگاه خواهد کرد. حتی اگر ما به زندگی خودمان نگاه کنیم، می‌بینیم که نمی‌توان آن را در قالب یک موسیقی یک ساعته آورد. اگر قرار بود تمام داستان «زال و رودابه» را در «سیمرغ» به تصویر بکشم، باید چند روز موسیقی اجرا می‌کردیم؛ مثل اپرای «دون ژوان» موتسارت که چندین ساعت اپرا است و وسطش مردم می‌روند و باز به سالن باز می‌گردند. اثر هنری، گزیده‌ای از آن داستان و روایت را نشان می‌دهد. اتفاقاً من معتقدم یک اثر هنر، زمانی می‌تواند هنری شود که شما آن را کامل رونویسی نکنید، خودتان را باید در آن پیدا کنید.

  • به نظر می‌رسد که شما در سازبندی به نوعی خلوت رسیده‌اید. آنسامبل بسیار جمع‌وجور است.

امکان ندارد که سازبندی ناآگاهانه انجام شود؛ در این صورت کار با شکست مواجه می‌شود. انتخاب ساز یکی از مراحل مهم آهنگسازی است. من در هر اثر مدتی نسبتاً طولانی به آن فکر می‌کنم. این‌که چه ترکیبی بنویسم تا صدادهی مورد نظرم اتفاق بیفتد. من با ارکستر بزرگ در این سال‌ها بسیار کار کردم. بعد از «سیمرغ»، «پردیس» را کار کردم و در این میان کارهای متفاوتی انجام دادم که سازبندی‌ متفاوتی داشته است.

  • دو سه‌تار، قیچک آلتو، بربط و سازهای کوبه‌ای به چه علت بوده است؟

این داستان به ایران قدیم و زمان باربد و نکیسا باز می‌گردد و این صدا به آن دوران نزدیک است. اگر من برای مثال از سازی مثل «تار» استفاده می‌کردم، بیشتر به موسیقی قاجاری نزدیک می‌شدیم. حتی سازی مثل تنبک هم نقشی متفاوت دارد و من تمام نت‌های آن را نوشتم. تمام آوازها و تک‌نوازی‌ها را نوشتم. البته خواننده و نوازنده‌ی سولیست، آزادی‌ هم در کار دارد. با همه‌ی این‌ها به همان خلوت هم رسیده‌ام؛ من در حال حاضر موسیقی را بر مبنای «سکوت» می‌نویسم. سکوت‌ها داخل موسیقی نیستند، بلکه اصواتند که در داخل سکوت‌ها جای می‌گیرند. در این کار هم سکوت‌های طولانی و نوعی آرامش وجود دارد. همیشه به این اعتقاد داشتم که سکوت در موسیقی اهمیت بسیار زیادی دارد؛ اما بعدها که مطالعه‌ی بیشتری کردم، دیدم آهنگسازان بزرگ دنیا چقدر به این مساله توجه دارند و صحبت کرده‌اند. موتزارت می‌گوید مهم‌تر از اصواتی که در موسیقی می‌شنوید، سکوت‌های آن موسیقی است. سکوت، فاصله‌ی دوچشم یا دو ابروی انسان است؛ اگر اینها را بردارید از زیباترین انسان‌ها یک انسان زشت حاصل می‌شود. بعضی وقت‌ها، قطعاتی می‌شنوید که انگار آهنگساز اصرار داشته که هر چه بلد است را در اثرش بیاورد. هر چه تکنیک می‌داند؛ اما من معتقدم هر نتی که نوشته می‌شود، باید ضرورت نوشته شدنش مشخص شود؛ اگر ضروری نیست، نباید نوشته شود. این‌که یک صدای دومی را می‌آورم که بگویم این کار را بلدم؛ تنها مزاحم ملودی اصلی است. آهنگساز باید به درجه‌ای برسد که هر صوت، دلیل وجودی‌اش مشخص شود، در این صورت است که می‌توانی از یک ساز یا دو ساز بهره بگیری یا یک ارکستر بزرگ. «حجم» دلیل بر بزرگی و کوچکی اثر نیست.

  • فردوسی در شاهنامه اشارات مختلفی به سازهای گوناگون کرده است. این اشارات در اثر نظامی هم هست؟ منظورم این است که شما که به صدای آن دوران اشاره می‌کنید، این امکان وجود نداشت که از سازهای کهن بهره بگیرید؟

حتماً؛ اما سازهای کهن پروسه‌ی طولانی‌ای دارد که در توان من نیست. باید ساخته شود و نوازنده‌اش تربیت شود. این کار بدون حمایت دولت یا یک اسپانسر امکان‌پذیر نیست. سازی مثل تنبور یا سه‌تار و قیچک با این رنگ‌بندی صوتی هماهنگ‌تر است.

  • اما استفاده از این سازبندی برای اجرای اثری با این وسعت هم کمی عجیب است.

جسارت، جزو ناگسستنی خلق یک اثر هنری است. تدبیر برای کارهای علمی و سیاست است. گاهی ممکن است شما در کار هنر به این نتیجه برسید که تمام داستان خسرو و شیرین را تنها با یک پیانو و یک خواننده بنویسید. به هر حال این اثر در خارج کشور اجراهای زیادی داشته و بازتاب‌های خوبی داشته است. برای مخاطب جذاب بود که ما موسیقی را با صدای بلند، با خشونت تمام نمی‌کنیم. قطعات ما در سکوت تمام می‌شود. مردم همیشه در این اجرا سکوت می‌کنند و منتظرند که ما کار را ادامه دهیم. این متفاوت بودن، خودش خصلت هنر است. البته فراموش نکنید که هر حرکتی، خطایی دارد؛ آنکه خطا نمی‌‌کند، ایستاده است و من ادعا نمی‌کنم که آثارم بدون خطا است.

  • اجرای این اثر در فضای کنونی موسیقی ایران، خلاف آب شنا کردن نیست؟‌

متبسم: سیر هنری من همیشه همین‌طور بوده است. من هیچ‌وقت از اعتقادات و روش‌ام کوتاه نمی‌آیم و همین راه را ادامه می‌دهم. اگر قرار بود که از موسیقی به نان و نوایی برسم که به قیمت نادیده گرفتن موسیقی‌ام باشد، حتماً کار دیگری می‌کردم. به نظرم کسی که کار هنری می‌کند، باید نوعی از خودگذشتگی داشته باشد و خودش را به آن بسپارد؛ به هنری که پشتوانه‌ی فرهنگی و تاریخی یک ملت است. باید از آن استفاده کرد و به آن استفاده رساند.

تاج: این اثر در عین حال که در کمال زیبایی و منطق است، کار نویی است. اساس کار موسیقی و هنر این است که مخاطب فکر کند و این کار به بهترین شکل این مجال را به مخاطب می‌دهد.

  • آقای تاج چطور شد که به این گروه پیوستید؟

ارتباط من با استاد متبسم به سال‌ها پیش باز می‌گردد. قبل از آنکه بخواهیم در این پروژه با یکدیگر همکاری داشته باشیم، این ارتباط از دور و نزدیک وجود داشت. سنگ بنای این اجراها از سال‌ها قبل گذاشته شد. زمانی که تصمیم گرفتیم کنسرتی را در ایران با همکاری یکدیگر اجرا کنیم،‌ استاد پروژه‌ی «تار و پود» را انتخاب کردند. برای این اثر به تازگی کنسرت‌هایی در خارج از کشور انجام شده بود و من به عنوان خواننده‌ی آن در ایران انتخاب شدم.

  • چند ماه روی کار تمرین کردید؟

آقای متبسم نت‌ها و سی‌دی بدون کلام را به من رسانده بودند و ما پیش از آغاز تمرینات، خیلی جاها را با هم چک می‌کردیم. این فراز و فرود علاوه بر بُعد دادن به اثر باعث می‌شود شما روند منطقی و بیان شعر را به بهترین شکل ارائه دهید.

  • این اولین تجربه‌ی همکاری شما و آقای متبسم است.

به صورت کنسرت بله.

  • آلبوم چه تفاوتی با کنسرت دارد؟

تاج: همین مجموعه‌ی شعری است با حس و حالی که ما آن روز قرار است اجرا کنیم.

  • در شهرستان‌ها هم اجرا خواهید داشت؟

تلاشمان را می‌کنیم که این اتفاق بیفتد.

[ad_2]

لینک منبع

جزئیاتی از کنسرت ویولن امین غفاری

[ad_1]

کنسرت ویولن امین غفاری با اجرای آثار منتخب موسیقی کلاسیک و موسیقی فیلم ها یکشنبه ۲۹ مردادماه در تالار وحدت تهران برگزار می شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، امین غفاری نوازنده ویولن درباره اجرای پیش رو گفت: این کنسرت با دیدگاه متفاوتی به آثار کلاسیک ویولن و همچنین موسیقی فیلم با تنظیم های جدید و با طراحی صحنه جذاب اجرا خواهد شد و امیدوارم شب به یاد ماندنی ای را برای اهالی موسیقی و سینما رقم بزند. در این کنسرت قطعاتی از آهنگسازانی چون هانس زیمر، رامین جوادی، جان ویلیامز، فریتس کرایسلر و باخ در این کنسرت اجرا می شوند.

وی ادامه داد: نوید شعبان‌زاده، امین عطایی، دانیال جورابچی، هستی سپاسی، محمدصادق فرزانه، حسین محمدی، سحر شاطری، همایون آرام‌ فر و ماهسیما فلاحی گروه اجرایی کنسرت را تشکیل می دهند ضمن اینکه تنظیم کارها به عهده مهدی پناهی و همایون آرام فر است. البته سازهایی چون گیتار باس، گیتار الکترونیک، کوینتت زهی، پیانو، ادوات کوبه ای در این کنسرت حضور متفاوتی خواهند داشت. ضمن اینکه جدای بحث کنسرت یک سری اتفاقات هنری و ویژه دیگر نیز در پیش داریم که بزودی درباره آن بصورت جداگانه اطلاع رسانی خواهد شد.

کنسرت ویولن غفاری ساعت ۲۲ روز یکشنبه ۲۹ مردادماه در تالار وحدت تهران میزبان علاقه مندان موسیقی خواهند بود.

[ad_2]

لینک منبع

کیهان کلهر به تماشای «چند شب تار» نشست

[ad_1]

دومین شب از اجرای پروژه «چندشب تار» در حالی با تقدیر از زنده یاد پرویز مشکاتیان همراه شد که کیهان کلهر نوازنده مطرح موسیقی ایرانی مهمان ویژه این کنسرت بود.

تعدادی از نوازندگان مطرح تار دوشنبه شب ۲۶ تیر ماه در قالب سه برنامه مجزا به اجرای شیوه های مختلف تک نوازی تار در تالار رودکی تهران پرداختند. این در حالی است که کیهان کلهر نوازنده مطرح موسیقی کشورمان به عنوان مهمان ویژه در این برنامه حضور یافته بود.

بابک راحتی نوازنده و آهنگساز موسیقی ایرانی که آلبوم های «دلکش» و «گشایش» او با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد اولین نوازنده شب گذشته بود. این هنرمند در بخش اول برنامه به اجرای قطعه ای در دستگاه ماهور پرداخت و در بخش دوم نیز قطعه ای به شیوه عهد قاجار را برای علاقه مندان اجرا کرد.

بهزاد رواقی آهنگساز و نوازنده تار و سه تار که طی سال های گذشته فعالیت های مستمری در عرصه های مختلف حوزه موسیقی ایرانی داشته دومین نوازنده اجراهای روز دوم پروژه «چند شب تار» بود که در دستگاه نوا به اجرای قطعاتی به شیوه «مکتب تبریز»پرداخت.

این نوازنده در بخش پایانی اجرای خود ضمن گرامیداشت یاد و خاطره پرویز مشکاتیان و معرفی او به عنوان یکی از ستاره های موسیقی ایران قطعه ای از آلبوم «دود عود» را برای علاقه مندان اجرا و این اثر را به روح این هنرمند فقید تقدیم کرد.

هادی آذرپیرا مدرس و نوازنده موسیقی ایران هم که طی ماه های گذشته از نوازندگان ثابت گروه کیهان کلهر در کنسرت های ایران بوده سومین هنرمندی بود که در بخش آخر کنسرت به اجرای قطعاتی در بیداد، شوشتری و همایون پرداخت.

امیرمردانه دبیرجشنواره موسیقی کلاسیک ایرانی، علی بهرامی فرد نوازنده سنتور نیز از جمله هنرمندانی بودند که در دومین شب از اجرای پروژه «چند شب تار» به اجرای برنامه پرداختند. این در حالی است که روز سه شنبه ۲۷ تیرماه اصغر عربشاهی، بهاره فیاضی و حمید خبازی به اجرای برنامه می پردازند.

در طول برپایی پروژه «چند شب» که در هر دوره به یکی از سازهای موسیقی ایرانی اختصاص دارد، تعدادی از هنرمندان منتخب موسیقی کشورمان با رویکرد تک نوازی بدون همراهی ساز دیگر به اجرای برنامه می پردازند.

طبق پیش بینی های انجام گرفته برگزاری مجموعه برنامه های «چند شب» فقط محدود به برنامه «چند شب تار» نخواهد بود و موسسه فرهنگی هنری «نغمه حصار» در نظر دارد تا در دوره های بعد نسبت به برگزاری برنامه های مختلف در حوزه سازهای ایرانی، موسیقی کلاسیک و موسیقی نواحی میزبان علاقه مندان موسیقی ایرانی باشد.

[ad_2]

لینک منبع